Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

( 4ον ) - ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ



4oς MYΘΟΣ : Ο "ΤΥΡΑΝΝΟΣ" ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ ΚΑΙ Η "ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ" ΤΗΣ 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ



 

 

Γράφει ο Γ. Δημητρακόπουλος

   «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές» (Διονύσιος Σολωμός) 


Προς αποκατάσταση της πραγματικής Ιστορίας αυτού του τόπου, που τόσο έχει κακοποιηθεί και διαστρεβλωθεί από τους μαρξιστές και τους συνοδοιπόρους τους (τους σαμαρόφρονες ψοφοδεξιούς της πεντάρας), θα αναφερθούμε στους μύθους και τις αλήθειες για την 28η Οκτωβρίου.
 
Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

 Μύθος 4ος: Ο Ι. Μεταξάς (ο «Μπαρμπα-Γιάννης» όπως τον αποκαλούσε ο ελληνικός λαός) ήταν «τύραννος», «δικτάτωρ», «καταπιεστής του λαού» κ.τ.λ., το δε καθεστώς του «λαομίσητο». 

  
Η αλήθεια: Κατ’ αρχάς, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν επεβλήθη δια της βίας. Ο Ι. Μεταξάς ήταν ήδη πρωθυπουργός της Ελλάδος από τον Απρίλιο του 1936, με την υποστήριξη όλων των κομμάτων της βουλής – εκτός του ΚΚΕ. Από τότε άρχισε το ΚΚΕ την έφοδο για κατάληψη της εξουσίας, οργανώνοντας απεργίες και αιματηρές συγκρούσεις με τον Στρατό και την Χωροφυλακή. Εξήγγειλε δε γενική πανελλαδική απεργία για την 5η Αυγούστου, που θα σήμαινε την αρχή εμφυλίου πολέμου, όπως στην Ισπανία. ‘Όμως, μια ημέρα νωρίτερα τους πρόλαβε ο Ι. Μεταξάς και με δύο διατάγματα διέλυσε την βουλή και τα κόμματα, ενώ ανέστειλε και ορισμένα άρθρα του Συντάγματος. Έτσι, χωρίς να ανοίξει μύτη, προέκυψε το εθνικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου. 

Εν συντομία, μερικά από τα κυριότερα επιτεύγματα του Ι. Μεταξά (τα οποία καταργούνται στις μέρες μας από τις "δημοκρατικές" κυβερνήσεις του Μνημονίου):
1ον) Εξαφάνιση της ανεργίας.
2ον) Ίδρυση του ΙΚΑ, της ΓΣΕΕ και της Εργατικής Εστίας.
3ον) Καθιέρωση της αδείας μετ’ αποδοχών.
4ον) Καθιέρωση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
5ον) Καθιέρωση του δώρου και των αμειβομένων υπερωριών.
6ον) Καθιέρωση της αργίας της Κυριακής.
7ον) Επιβολή κατωτάτου ορίου μισθών και ημερομισθίων (ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα).
8ον) Καθιέρωση της Πρωτομαγιάς ως Εθνικής Εργατικής Εορτής.
9ον) Απαγόρευση της εργασίας ανηλίκων.
10ον) Υποχρεωτική προικοδότηση των εργατριών από τους βιομηχάνους.



11ον) Δωρεάν εισιτήρια στους εργάτες για το θέατρο, τον κινηματογράφο κ.α. εκδηλώσεις, μέσω της Εργατικής Εστίας.
12ον) Πλήρης διαγραφή των αγροτικών χρεών.
13ον) Ίδρυση της Εθνικής Οργανώσεως Νεολαίας (ΕΟΝ).
14ον) Αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων, εκσυγχρονισμός του εξοπλισμού των, ανύψωση του ηθικού των, κατασκευή της «Γραμμής Μεταξά». Τα αποτελέσματα φάνηκαν στο Έπος του ’40.
15ον) Αξιοποίηση του εθνικού πλούτου, με γεωτρήσεις για την ανεύρεση και άντληση των πετρελαίων μας –κατ’ αρχάς- στην περιοχή του Κατακώλου Ηλείας. Εάν δεν ερχόταν ο πόλεμος και διατηρείτο το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, η Ελλάς θα ήτο από την δεκαετία του ’40 μια πάμπλουτη πετρελαιοπαραγωγός χώρα και δεν θα φθάναμε ποτέ στα σημερινά χάλια!

«Λαομίσητος», λοιπόν, ο Ι. Μεταξάς, συμφώνως με τους κομπλεξικούς μαρξιστές. 

 

Για να δούμε τι λέει επ’ αυτού ο Μίκης Θεοδωράκης («Καθημερινή» της 29/10/2006): «Ο θάνατος του Μεταξά ήταν ένα μεγάλο σοκ. Στην Τρίπολη, πρέπει να σου πω ότι έγιναν μνημόσυνα σε διάφορες εκκλησίες. Κι εμείς πήγαμε σε μια εκκλησία, όχι στη Μητρόπολη, σε μια άλλη, πιο μικρή. Την ώρα λοιπόν του μνημοσύνου, ο κόσμος έκλαιγε τόσο γοερά, ώστε από τη μία εκκλησία στην άλλη άκουγες τα κλάματα. Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά».

Ας πάρουμε και μια δεύτερη γνώμη. Για να δούμε, λοιπόν, τι λέει και ο γνωστός αριστερός συγγραφεύς Βασίλης Ραφαηλίδης («Ιστορία του νεοελληνικού κράτους 1830-1974»): «Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε τον Μεταξά». 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου