Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

" O ΤΡΙΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ "



Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ
*
Ακόμα και το όραμα του «Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού» που ανήγγειλε ο Ιωάννης Μεταξάς, προσπαθώντας να εστιάσει την προσοχή των νέων στην παράδοση και όχι στο μιμητισμό των ευρωπαικών προτύπων, που ήταν της μόδας τότε. Ενα πολιτισμό οραματιζόταν που θα προέκυπτε από την σύνθεση του αρχαίου του βυζαντινού και του σύγχρονου λαικού. Γι αυτό παρείχε και τα αντίστοιχα ερεθίσματα με διάφορες εκδηλώσεις, παρουσιάζοντας τους δημοτικούς χορούς και τις ενδυμασίες στις εορτές του Σταδίου και αλλού και για να κάνει το ελληνικό λαό να αισθανθεί υπερήφανος για την παράδοση του.
Οι ιδέες αυτές που δεν ήταν μόνο δικές του αλλά και άλλων φωτισμένων ανθρώπων της εποχής του, όπως ήταν ο Αγγελος και η Εύα Σικελιανού, η Αγγελική Χατζημιχάλη, η φωτογράφος Νέλλυ και τόσοι άλλοι, σιωπηλά ενώθηκαν με τη ζωή του τόπου μεταπολεμικά, μέσα από την Μουσική του Χατζηδάκι και του Θεοδωράκη, τις παραστάσεις στα αρχαία θέατρα, την αρχιτεκτονική του Πικιώνη, την ζωγραφική του Εγγονόπουλου, του Τσαρούχη, του Χατζηκυριάκου Γκίκα, του Σικιελιώτη, του Γουναρόπουλου και τόσων άλλων καλλιτεχνών, την πεζογραφία του Πετσάλη του Τερζάκη, την ποίηση του Σεφέρη, του Λορεντζάτου και του Ελύτη.
Ο ίδιος ο Μεταξάς αρνήθηκε την δημιουργία Υπουργείου Πολιτισμού, παρά τις εκκλήσεις του πιστού του φίλου Θ. Νικολούδη και Υπουργού Τύπου και Τουρισμού, γιατί έλεγε και πίστευε, ότι ενώ σε πολλούς τομείς το κράτος πρέπει να έχει τον πρώτο και καθοριστικό ρόλο, όπως στην παιδεία, ο πολιτισμός δημιουργείται και εκφράζεται από τους καλλιτέχνες.
Για αυτό τον λόγο στήριξε τις δημιουργίες τους με κάθε τρόπο, οικονομικό και προβολής των έργων αδιακρίτως, μέσα από τις Πανελλήνιες Εκθέσεις που τότε εγκαινιάστηκαν στο Ζάππειο Μέγαρο.
Ουσιώδη σημασία έδωσε στον σεβασμό της έννοιας πατρίδα και των συμβόλων της.
Στις 16 Ιανουαρίου 1937 δημοσιεύθηκε αναγκαστικός νόμος περί του τρόπου απονομής του οφειλομένου σεβασμού προς την Εθνική σημαία και γενικώς τα εθνικά σύμβολα προς αναπτέρωση του αισθήματος της εθνικής αξιοπρέπειας

"Θέλομεν να κάμωμεν πολιτισμόν Ελληνικόν. Δεν θέλομεν τους ξένους πολιτισμούς. Θέλομεν ιδικόν μας πολιτισμόν, τον οποίον να τον ωθήσωμεν και να τον κάμωμεν ανώτερον από όλους τους πολιτισμούς, εις την άκρην αυτήν της Ευρώπης. Θέλομεν ευημερίαν οικονομικήν. Θέλομεν αυτήν την γήν, αυτήν την πολύτιμον γήν, θέλομεν να την κάμωμεν να παράγη, να γίνη περιβόλι, όπως ημπορεί να γίνει μιαν ημέραν ένα πλούσιον περιβόλι, ώστε οι άνθρωποι οι οποίοι ζούν εις τα χώματα αυτά να αισθανθούν ότι είναι ευτυχισμένοι."
align="center">


Ιωάννης Μεταξάς

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2009

"TA ΟΧΥΡΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΝΜΗΣ ΜΕΤΑΞΑ"

" ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΜΕΤΑΞΑ "
ΕΡΓΟΝ ΛΑΜΠΡΟΝ ΤΟΥ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ


ΕΔΩ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
"ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ" ΟΙ ΑΝΙΚΗΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΣΤΡΑΤΙΕΣ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ,
ΠΟΥ ΜΕ ΠΕΡΙΠΑΤΟ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ





H δαπάνη κατασκευής των Οχυρών της «ΓΡΑΜΜΗΣ ΜΕΤΑΞΑ» ανήλθε στο ποσό του 1,5 δισεκατομμυρίου δραχμών της εποχής του Μεσοπολέμου που αντιστοιχεί σε 58,5 δισεκατομμύρια ευρώ του 2002, από τα οποία μόλις 3.000.000 δραχμές δαπανήθηκαν για ημερομίσθια.

Κατά την κατασκευή των Οχυρών προσέφεραν εθελοντική εργασία έλληνες πολίτες θιασώτες του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου και οι «ΣΚΑΠΑΝΕΙΣ» της ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ της γνωστής Ε.Ο.Ν.

Η κατασκευή των Οχυρών της «ΓΡΑΜΜΗΣ ΜΕΤΑΞΑ» ολοκληρώθηκε εντός τεσσάρων , ναι τεσσάρων (4) ετών !!!!

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος και την διάσταση του επιτεύγματος αναφέρουμε ότι το μήκος των υπόγειων στοών είναι 24.000 μέτρα , ενώ το μήκος των υπόγειων καταφυγίων είναι 13.000 μέτρα . Στα Οχυρά τοποθετήθηκαν σωλήνες ύδρευσης 88.000 μέτρων ενώ το μήκος των στρατιωτικών οδών που διανοίχθηκαν ξεπερνούν τα 258 χιλιόμετρα ...

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ : Περί Ελληνικής Ράτσας




« Περνώντας τα χρόνια και κοιτάζοντας πίσω μου, βλέπω ότι αισθάνθηκα και εσκέφτηκα , πάντα ελληνικά το αισθάνθηκα και εσκέφτηκα. Τον κόσμο δεν είδα παρά μόνο ως ¨Έλληνας. Γι’ αυτό, μπορεί πολλές χώρες άλλες να εθαύμασα και να μου άρεσαν, αλλά καμία δεν αισθάνθηκα και δεν αγάπησα βαθιά εκτός από την Ελλάδα. Και αυτά που στην δική μου Ελληνική Φυλή επέκρινα και απέρριψα, είναι εκείνα που θα επιθυμούσα με την πρόοδό της να έφευγαν για να γίνει μεγαλύτερη και ωραιότερη και καλύτερη. Σε αυτή την ζωή δεν ημπορεί να είμαι τίποτε άλλο παρά Έλληνας. Και δεν εννοώ πολίτης και υπήκοος του Ελληνικού Κράτους, αλλά Έλληνας στο αίσθημα και στην ψυχή, ένα άτομο μέσα στην ατέλειωτη σειρά του παρελθόντος , του παρόντος και του μέλλοντος της ράτσας μου »
ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ (27/10/1931)