"Υπάρχουν στιγμές στις οποίες ένας λαός οφείλει εάν θέλει να μείνει μεγάλος να είναι ικανός να πολεμήσει, έστω και χωρίς ελπίδα νίκης ...
Μόνον διότι πρέπει"ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ
Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011
Κυριακή 19 Ιουνίου 2011
Σάββατο 18 Ιουνίου 2011
Δευτέρα 13 Ιουνίου 2011
Τρίτη 3 Μαΐου 2011
Κυριακή 1 Μαΐου 2011
Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011
O AΔΟΚΗΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ
Την Τρίτην 28 Ιανουαρίου 1941 ο Βασιλεύς προήδρευσε στο Υπουργικό Συμβούλιο και ανακοινώνοντας με βαθειά συγκίνηση την κατάσταση της υγείας του Ιωάννη Μεταξά, ζήτησε από τους Υπουργούς να παραμείνουν εις τας θέσεις των υπηρετούντες την πατρίδα. Την επομένη το πρωί ανακοίνωσε ότι ανέθεσε την κυβέρνηση στον Αλέξανδρο Κορυζή, Διοικητήν της Εθνικής Τράπεζας, τέως Yπουργό Κοινωνικής Προνοίας της Κυβερνήσεως του Ιωάννη Μεταξά.
Ο Ιωάννης Μεταξάς απεβίωσε, σε ηλικία 70 ετών, την 94η ημέρα του πολέμου, στην οικία του στην Κηφισιά, στις 6 τα χαράματα, την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 1941, αφού την προηγουμένη κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων.
Το ιατρικό ανακοινωθέν υπογεγραμμένο από 12 Έλληνες ιατρούς ήταν το εξής:
"Ο θάνατος του Ιωάννου Μεταξά εβύθισε την Ελλάδα εις απέραντον θλίψιν. Κανείς δεν επερίμενεν ένα τέτοιο κτύπημα από μέρους της Μοίρας....Ο Ιωάννης Μεταξάς υπήρξε ένας εξαιρετικός άνθρωπος πλήρης δυνάμεως και ζωτικότητος. Κανείς Έλλην δεν άμφέβαλλε δια την ξεχωριστήν φύσιν του. Αι υπηρεσίαι τας οποίας προσέφερεν εις την χώραν, πρώτον ως στρατιωτικός και ως πολιτικός έπειτα, είνε επίσης σπουδαιόταται. Η νεώτερη ελληνική ιστορία του επιφυλάσσει ιδιαίτερον και τιμητικόν κεφάλαιον. Τα τελευταία τέσσερα και μισό χρόνια επληρώθησαν εξ' ολοκλήρου με την μορφήν του. Και δεν υπάρχει κανείς που δεν θα αναγνωρίσει ότι εις την εσωτερικήν κατάστασιν και στην εξωτερικήν θέσιν της χώρας, επέθεσεν βαρεία την σφραγίδα του πνεύματος του. Το έργον του εκτείνεται προς όλας τας κατευθύνσεις της ζωής της ελληνικής κοινωνίας, την οποίαν επεδίωξε να αναδιοργανώσει και να τρέψει προς συγχρονισμένας κατευθύνσεις, με αντικειμενικό σκοπόν την ανύψωσιν των λαικών τάξεων και την υποστήριξιν των αδυνάτων και των πτωχών. Η κοινωνική αρμονία και η εθνική ενότης του ελληνικού λαού ήσαν οι δύο πόλοι περί τους οποίους εστράφη η εσωτερική του προσπάθεια. Και είδαμεν τους καρπούς της να ωριμάζουν και να αυξάνωνται εις τας ημέρας μας..." ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑΟ Πρόεδρος της Ελληνικής Κυβερνήσεως ενεφάνισε προ δέκα ημερών, ήτοι το προπαρελθόν Σάββατον, φλεγμονήν του φάρυγγος, ήτις κατέληξεν εις απόστημα παραμυγδαλικόν. Παρά την έγκαιρον διάνοιξίν του, ως και την μετεγχειρητικήν κατάλληλον θεραπείαν, παρουσίασεν εν συνεχεία τοξιναιμικά φαινόμενα και επιπλοκάς, ως γαστρορραγίαν και ουρίαν, και απέθανεν σήμερον, 6 π.μ.
Εν Αθήναις τη 29η Ιανουαρίου 1941
ΙΑΤΡΙΚΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ της 29ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1941
Οι θεράποντες ιατροί
Μ. Γερουλάνος, Β. Μπένσης, Μ. Γεωργόπουλος, Μ.Μακκάς, Ε.Φωκάς, Δ. Δημητριάδης, Ι. Χρυσικός, Γ.Καραγιαννόπουλος, Δ. Κομνηνός, Ν. Λωράνδος, Γ. Οικονομίδης, Ν. Γεωργόπουλος.
Το ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ της 30ης Ιανουαρίου με τον τίτλο:
Ο ΛΑΟΣ ΠΕΝΘΕΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΤΟΥ ΩΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ
ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣΠΕΝΘΟΥΝ ΚΙ' ΔΑΦΝΕΣ
Στερνά, στ' ανθένιο φέρετρό Σου
Σε συντροφεύουμε μ' οδύνη
Τώρα κι' ο φίλος μα κι' ο εχτρός Σου
Πύρινο δάκρυ μπρος Σου χύνει
Πενθούν και οι δάφνες τη θανή Σου
Γιατί μορφή δεν θαύρουν άλλη
Τώρα που χάνουν τη δική σου
Να στεφανώσουν πιο μεγάλη
«Όλοι εξυμνούν το τι έχεις κάνει
Κι' όλοι ποτέ -ποτέ της, λένε,
τέτοια μορφή δεν θα αποθάνη».
Κι' νέοι εκεί με δάφνης κλώνια
Σου ψιθυρίζουνε και κλαίνε
«θα ζης Πατέρα μας αιώνια».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΤΕΡ
Η ασθένεια του Εθνικού Κυβερνήτου για λόγους ευνόητους δεν δημοσιοποιήθηκε στον ημερήσιο τύπο προ της 29ης Ιανουαρίου 1941.
Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010
ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ...
ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΝΑΝ
"ΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΧΟΝΤΕΣ"
«Δεν ενόμισα ότι ο πόλεμος αυτός , τον οποίον όλοι ευχόμεθα βραχύν αλλά δια τον οποίον ουδείς γνωρίζει πόσον θα διαρκέσει , έπρεπε να ανακόψη το έργον της αναδημιουργίας της Ελλάδας το οποίο αρχίσαμεν από της 4ης Αυγούστου 1936. Και δια τούτο, παρ’ όλας τας τεράστιας θυσίας χαριν της πολεμικής ημών παρασκευής , δεν δίστασα ουδ’ επί στιγμήν να επιδιώξω την συνέχισιν των ειρηνικών έργων των οποίων τον απολογισμόν και την μέλλουσαν κατεύθυνσιν γνωρίζεις καλώς, Ελληνικέ Λαέ.
Καθώς και δεν εδίστασα προ των δαπανών αι οποίαι εχρειάζοντο δια την πνευματικήν και καλλιτεχνικήν ανάπτυξιν του Έθνους , ούτε προ των δαπανών αι οποίαι εχρειάζοντο προς ανακούφισιν της δυστυχίας και της πενίας. Το ότι η πολιτική μου αύτη επέβαλε και άλλα βάρη εις τους έχοντας το γνωρίζω. Αλλά πάντοτε επίστευα ότι ο πλούτος δεν παρέχει δικαιώματα αλλά μόνον καθήκοντα και βάρη επιβάλλει»
"Απο το διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά στην επετειο της "4ης Αυγούστου" το 1940"
"Απο το διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά στην επετειο της "4ης Αυγούστου" το 1940"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)