ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ της 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ

Η Κηδεία του Αρχηγού 31.1.1941 
 

Ντυμένος με πολιτική ενδυμασία, με το σήμα της Ε.Ο.Ν στο πέτο του και με γυμνό το ξίφος του Στρατηγού, όπως είχε ο ίδιος εκφράσει παλαιότερα την επιθυμία του, τοποθετήθηκε νεκρός, μαζί με ένα εικόνισμα της Μεγαλόχαρης της Τήνου, ο Εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς. 

 Με ένα κλωνί ανθισμένης αμυγδαλιάς να τον συντροφεύει πάνω στο φέρετρο, το οποίο μετέφεραν μέλη της Ε.Ο.Ν, και την αγάπη όλου του κόσμου να συνοδεύει ή γονατιστή να παραστέκει στην νεκρική πομπή, από την Κηφισιά, έφθασε η σωρός του στη Μητρόπολη της Αθήνας.

 

Στην οικία του τον είχαν αποχαιρετήσει ο Βασιλεύς Γεώργιος Β', το Υπουργικό Συμβούλιο, Ηγεσία του Στρατού, συγγενείς και φίλοι. Η βαρυπενθούσα σύζυγος και η οικογένειά του. Στην Μητρόπολη η σωρός του έμεινε για λαικό προσκύνημα με τιμητική φρουρά τα μέλη της Ε.Ο.Ν, για να τον χαιρετήσουν όλοι πριν την ταφή του, που ορίσθηκε για την 31η Ιανουαρίου, στις 3.30 το απόγευμα, ενώ επιμνημόσυνες δεήσεις έγιναν σε όλους τους ναούς της χώρας την ίδια ώρα. 

Με το φέρετρο επί κηλίβαντος τηλεβόλου, που εσύρετο από τρακτέρ, μετεφέρθη η σωρός του Κυβερνήτου, το σκοτεινό εκείνο βροχερό δειλινό, μέσα σε ατμόσφαιρα βαθύτατης οδύνης του κόσμου και πάνδημο πένθος. Λαός και Στρατός, νέοι και γέροι, ακολουθούσαν τον Αρχηγό τους πορευόμενο την Μακαρίαν Οδόν, προς στην τελευταία του κατοικία, στον απέριττο οικογενειακό του τάφο του Α' Νεκροταφείου. 

   ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ AΠΟΔΟΣΗ ΤΙΜΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΓΓΛΕΖΟΥΣ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΝΕΚΡΟ

Το Ρώυτερ μετέδιδε την πληροφορία ότι, «Εις όλα τα κυβερνητικά κτήρια του Λονδίνου κυμάτιζουν σήμερον 31 Ιανουαρίου, μεσίστιοι σημαίες δια τον θάνατον του Έλληνος Πρωθυπουργού Ιωάννου Μεταξά. Είναι η δεύτερη φορά που παρόμοια τιμή γίνεται για ξένο ηγέτη. Η προηγούμενη ήταν για τον Στρατάρχη Φος». 

Οι «Τάιμς» έγραψαν : « Η συμπάθεια των ελευθέρων λαών του κόσμου στρέφεται εξ' ολοκλήρου προς τους ηρωικούς Έλληνας, οι οποίοι έχασαν υπέροχον ηγέτην. Όταν θα γραφή η ιστορία των πολέμων αυτών, ο Στρατηγός Ιωάννης Μεταξάς - του οποίου ο πρόωρος θάνατος ανηγγέλθη την πρωίαν - θα έχη την τιμήν, ότι πρώτος κατέστρεψεν τον μύθον του αήττητου, των στρατιών του Αξονος».

O AΔΟΚΗΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ

Ιωάννης Μεταξάς - o Θάνατος του Εθνικού Κυβερνήτη 

 

Την Τρίτην 28 Ιανουαρίου 1941 ο Βασιλεύς προήδρευσε στο Υπουργικό Συμβούλιο και ανακοινώνοντας με βαθειά συγκίνηση την κατάσταση της υγείας του Ιωάννη Μεταξά, ζήτησε από τους Υπουργούς να παραμείνουν εις τας θέσεις των υπηρετούντες την πατρίδα. Την επομένη το πρωί ανακοίνωσε ότι ανέθεσε την κυβέρνηση στον Αλέξανδρο Κορυζή, Διοικητήν της Εθνικής Τράπεζας, τέως Yπουργό Κοινωνικής Προνοίας της Κυβερνήσεως του Ιωάννη Μεταξά.

Ο Ιωάννης Μεταξάς απεβίωσε, σε ηλικία 70 ετών, την 94η ημέρα του πολέμου, στην οικία του στην Κηφισιά, στις 6 τα χαράματα, την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 1941, αφού την προηγουμένη κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων. Το ιατρικό ανακοινωθέν υπογεγραμμένο από 12 Έλληνες ιατρούς ήταν το εξής;

ΙΑΤΡΙΚΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ Της 29ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1941

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κυβερνήσεως ενεφάνισε προ δέκα ημερών, ήτοι το προπαρελθόν Σάββατον, φλεγμονήν του φάρυγγος, ήτις κατέληξεν εις απόστημα παραμυγδαλικόν. Παρά την έγκαιρον διάνοιξίν του, ως και την μετεγχειρητικήν κατάλληλον θεραπείαν, παρουσίασεν εν συνεχεία τοξιναιμικά φαινόμενα και επιπλοκάς, ως γαστρορραγίαν και ουρίαν, και απέθανεν σήμερον, 6 π.μ.
Εν Αθήναις τη 29η Ιανουαρίου 1941

Οι θεράποντες ιατροί
Μ. Γερουλάνος, Β. Μπένσης, Μ. Γεωργόπουλος, Μ.Μακκάς, Ε.Φωκάς,
Δ. Δημητριάδης, Ι. Χρυσικός, Γ.Καραγιαννόπουλος, Δ. Κομνηνός,
Ν. Λωράνδος, Γ. Οικονομίδης, Ν. Γεωργόπουλος.

"Ο θάνατος του Ιωάννου Μεταξά εβύθισε την Ελλάδα εις απέραντον θλίψιν. Κανείς δεν επερίμενεν ένα τέτοιο κτύπημα από μέρους της Μοίρας....Ο Ιωάννης Μεταξάς υπήρξε ένας εξαιρετικός άνθρωπος πλήρης δυνάμεως και ζωτικότητος. Κανείς Έλλην δεν άμφέβαλλε δια την ξεχωριστήν φύσιν του. Αι υπηρεσίαι τας οποίας προσέφερεν εις την χώραν, πρώτον ως στρατιωτικός και ως πολιτικός έπειτα, είνε επίσης σπουδαιόταται. Η νεώτερη ελληνική ιστορία του επιφυλάσσει ιδιαίτερον και τιμητικόν κεφάλαιον. Τα τελευταία τέσσερα και μισό χρόνια επληρώθησαν εξ' ολοκλήρου με την μορφήν του. Και δεν υπάρχει κανείς που δεν θα αναγνωρίσει ότι εις την εσωτερικήν κατάστασιν και στην εξωτερικήν θέσιν της χώρας, επέθεσεν βαρεία την σφραγίδα του πνεύματος του. Το έργον του εκτείνεται προς όλας τας κατευθύνσεις της ζωής της ελληνικής κοινωνίας, την οποίαν επεδίωξε να αναδιοργανώσει και να τρέψει προς συγχρονισμένας κατευθύνσεις, με αντικειμενικό σκοπόν την ανύψωσιν των λαικών τάξεων και την υποστήριξιν των αδυνάτων και των πτωχών. Η κοινωνική αρμονία και η εθνική ενότης του ελληνικού λαού ήσαν οι δύο πόλοι περί τους οποίους εστράφη η εσωτερική του προσπάθεια. Και είδαμεν τους καρπούς της να ωριμάζουν και να αυξάνωνται εις τας ημέρας μας..." ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ

Ιωάννης Μεταξάς - H Υγεία του Εθνικού Κυβερνήτη

Από προφορικές μαρτυρίες προκύπτει ότι η απουσία πενικιλίνης, έπαιξε τον πρώτο ρόλο στην αδυναμία αντιμετώπισης της φλεγμονής του φάρυγγος από αναερόβια μικρόβια. Σοβαρός παράγων ήταν επίσης η εξάντληση του οργανισμού του λόγω της τεράστιας κόπωσης που συνεπαγόταν το σύνθετο έργο του της 4ης Αυγούστου, ως Υπουργού σε Υπουργεία που άμεσα συνδέονταν με την προετοιμασία του πολέμου: Εξωτερικών, Στρατιωτικών, Ναυτικών, Αεροπορίας και Παιδείας.

Επιπλέον την άνοιξη του 1940 είχε πάθει μια αιμορραγία των εντέρων, όμως είχε αποφύγει πιο εκτεταμένες εξετάσεις για να μην δημιουργήσει ανησυχίες στο εσωτερικό και σκέψεις στο εξωτερικό. Για τον ίδιο λόγο δεν εισήχθη σε νοσοκομείο όταν αρρώστησε. Είχε ήδη ουρία και ζάχαρο και οι σχετικές μετρήσεις εμφανίζονται τακτικά στο Ημερολόγιο του από τον Οκτώβριο του 1939. Μια δίαιτα στην οποία είχε αναγκαστικά υποβληθεί τον είχε αδυνατήσει πολύ.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ": " ΣΗΚΩ ΕΠΑΝΩ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ "

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ

Σήκω επάνω Ελληνική Νεολαία. Δεν υπάρχει δια σε άλλη πραγματικότης παρά η Ελληνική Πατρίς. Μόνον εκεί θα επανεύρης τον εαυτόν σου. Μόνον μέσα εις τας Εθνικάς παραδόσεις θα επανεύρης τον προορισμόν σου. Μόνον εις τον Ελληνικόν Πολιτσμόν θα επανεύρης τα ιδανικά σου και τα όνειρά σου. Χωρίς αυτά, δεν ημπορείς να ζήσης, Ελληνική Νεολαία. Μόνον εκείνα τα οποία σου εδημιούργησεν η Ελληνική Ιστορία αποτελούν το σώμα σου και την ψυχήν σου. Τα ξένα κατασκευάσματα, με τα οποία ηθέλησαν να σε παρασύρουν οι αγύρται με τους παράφρονας ρομαντισμούς των, ειναι ψεύτικα δια σε και αποτελούν δηλητήριον.

Διότι, εννόησε το, δεν μπορείς να... ζήσης αλλέως παρά Ελληνικά μέσα εις την Φυλήν σου και μόνον εκεί μέσα θα ιδής ότι θα επανεύρης την χαράν και την αισιοδοξίαν, αι οποίαι σού έλειψαν. Και όταν θα τας επανεύρης, θα ιδής με τι ευκολίαν θα υπερπηδήσης τα εμπόδια και τας δυσκολίας τής ζωής και τι μέλλον θα παρασκευάσης και δια τον εαυτόν σου και δια την Ελλάδα, εις την οποίαν ανήκεις αναποσπάστως.

Πηγή: http://www.stoxos.gr/2009/11/blog-post_15.html



Σήκω λοιπόν, Ελληνική Νεολαία, απόβαλε μακράν σου τας αγυρτείας και τα ψεύδη, με τα οποία σού εδηλητηρίασαν την ψυχήν. Πέταξε μακράν σου τα ελεεινά αναγνώσματα, τα οποία σε διδάσκουν την ανηθικότητα και την ανανδρίαν, ακόμα και εκείνα τα οποία, δήθεν φιλολογικά έργα, σε διδάσκουν να φοβάσαι τους αγώνας τής ζωής και να μη σκέπτεσαι παρά το άτομόν σου και την υλικήν απόλαυσίν σου.

Ιωάννης Μεταξάς (από ραδιοφωνικό λόγο του, την 10η Αυγούστου τού 1936)

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΣΣΕΣ

Marinella "...Εμείς που κινούμαστε στο χώρο του τραγουδιού με δέος σκεφτήκαμε να τραγουδήσουμε τη μεγάλη Εποποιία. Και το αποφασίσαμε όταν η Μαρινέλλα μπήκε μπροστά, με τη Δωρική, αυστηρή προσωπικότητα, κορυφαία ιερών αναμνήσεων! Η Αλβανία, ο αγώνας ενός λαού για τη λευτεριά του, δε χωράει στις στροφές του δίσκου. Ελπίζουμε να χωρέσει η προσπάθειά μας στην καρδιάς σας..." ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ & ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ

http://www.facebook.com/pages/Marinella/82723569321?v=wall

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΣΣΕΣ (English Subtitles)
" γυναίκες Ηπειρώτισσες ξαφνιάσματα της φύσης, εχθρέ γιατί δεν ρώτησες ποιον πας να κατακτήσεις "

MΑΡΙΝΕΛΛΑ - Δίσκος "ΑΛΒΑΝΙΑ"

TA "OXI" ΘΕΛΟΥΝ ΜΕΤΑΞΑΔΕΣ : ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΜΙΑΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ - ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ...

Τα ΝΑΙ και τα ΟΧΙ της ζωής

Τρίτη, 27 Οκτώβριος 2009 22:23

Το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι έφευγε από την κατοικία του πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά έχοντας εισπράξει μία μικρή λέξη με μία τόσο μεγάλη συνέπεια: ΟΧΙ.

Εκείνη την στιγμή ο Μεταξάς δεν απάντησε μόνος του. Δίπλα του στέκονταν οι πολεμιστές των Θερμοπυλών, οι αρματωλοί του ‘21, οι Μακεδονομάχοι, οι ήρωες του 12-13 και του Μικρασιατικού Μετώπου.. Και την στιγμή που ειπώθηκε αυτή η μικρή λέξη, μαζί του βρίσκονταν και η Ιστορία, μα και η Δόξα, που είχαν έρθει για να συναντήσουν το πεπρωμένο των Ελλήνων. Και ενώ ήταν χειμώνας βαρύς, ήρθε άνοιξη ξαφνικά. Μία άνοιξη γλυκιά και όμορφη. Που την έκανε ακόμα πιο όμορφη ένας ηρωικός αγώνας, που έγινε σάλπισμα Νίκης σε όλο τον κόσμο. Εκείνο το βράδυ, ο Μεταξάς το περίμενε από καιρό. Έχοντας ένα κράτος οργανωμένο εθνικιστικά πίσω του, έχοντας έναν λαό με ηθικό και λεβεντιά, είχε έτοιμη την απάντηση. Στο συρτάρι του είχε έτοιμα και τα πολεμικά διατάγματα, για το πρώτο πολεμικό συμβούλιο. Σε μία τέτοια συγκυρία με Λαό και Στρατό αδελφωμένους, γράφθηκε το έπος του 40.
Βράδυ Οκτωβρίου 2009. Στην Αθήνα του άγχους και της καθημερινότητας, σε μία Ελλάδα που κυριαρχείται από μέτριους, τα τηλεοπτικά παράθυρα ασχολούνται με τη νέα κυβέρνηση, με το ποιος θα αναλάβει τη διαλυμένη Νέα Δημοκρατία, με τους χιλιάδες ανέργους από τα stage, με την οικονομική κρίση που διογκώνεται. Και στην τωρινή Ελλάδα, κάποια τελεσίγραφα πάντοτε περιμένουν. Μόνο που τώρα τα τελεσίγραφα δεν επιδίδονται από τους πρεσβευτές.
Ταχυδρόμοι για αυτά γίνονται άλλοι. Πολιτικοί μα και μεγαλοδημοσιογράφοι. Επιχειρηματίες, διαπλεκόμενοι, έμμισθοι πρεσβειών και διεθνών ιδρυμάτων. Και βέβαια η τόσο μικρή αυτή λέξη, το «ΟΧΙ», δείχνει μάλλον ξεχασμένη. Υπάρχει μόνο το «ΝΑΙ». Ναι στον ισοπεδωτισμό και στην παρακμή. Ναι στην νεοταξική λογική των πραγμάτων, ναι στην καπήλευση της ιστορίας μας, ναι στην μιζέρεια, στην παρακμή, στην σκανδαλολογία, στην μετριότητα. Ναι στο κάψιμο της σημαίας, ναι στην αλητεία, ναι στους κάθε λογής γενίτσαρους. Ναι στο νέο σχέδιο Ανάν, ναι στο να λέγονται οι νεοκομιτατζήδες των Σκοπίων Μακεδόνες, ναι στις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο μας, ναι στην αλλοίωση του κοινωνικού ιστού από τους μετανάστες. Και πουθενά, από κανέναν δεν ακούγεται, έστω για τα μάτια του κόσμου, ένα ΟΧΙ θάρρους, αντίστασης, λεβεντιάς και αξιοπρέπειας. ΟΧΙ και ΝΑΙ. Δύο λέξεις με διαφορετικό νόημα, σε διαφορετικές ιστορικές συγκυρίες. Δύο διαφορετικοί κόσμοι.
Όπως τόσο όμορφα γράφει ο ποιητής: «υπάρχουν στιγμές που πρέπει να αποφασίσεις, με ποιους θα πάς, και ποιους θα αφήσεις.»
Εμείς, χρόνια τώρα, έχουμε αποφασίσει και με ποιους πάμε, και ποιους έχουμε αφήσει. Αποφασίσαμε ότι πάμε κόντρα στο ρεύμα. Χρόνια τώρα φωνάζουμε ένα καθημερινό ΟΧΙ, μέσα από τους αγώνες και την στάση
ζωής μας.
Με σεβασμό λοιπόν στεκόμαστε μπροστά στους ηρωικούς νεκρούς του έπους της 28ης Οκτωβρίου 1940. Εμπνεόμαστε και καθοδηγούμαστε από τους αγώνες και τις θυσίες τους.
Και σε πείσμα των καιρών στεκόμαστε όρθιοι, δυνατοί, ανεξάρτητα από κάθε δυσκολία. Γιατί απλά για μας πάντα θα υπάρχει μία Σημαία να υπερασπιζόμαστε.

Τάσος Δημητρακόπουλος

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940 με αριθμούς

H MΟΥΣΑ ΕΝΟΣ ΕΠΟΥΣ : ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ

Σοφία Βέμπο: Η τραγουδίστρια της Νίκης

By www.N-A.gr

του Ιγνάτιου
Αιολική Γη
«ΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ»

Η Σοφία Βέμπο γεννήθηκε στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης το 1910. Το πραγματικό της όνομα ήταν Έφη Μπέμπο, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή βρέθηκε στην Τσαριτσάνη, όπου ο πατέρας της δούλευε ως καπνεργάτης, και κατόπιν στο Βόλο.

Ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία σε ζαχαροπλαστείο της Θεσσαλονίκης τη δεκαετία του ’30. Το χειμώνα του 1933 προσελήφθη από το θεατρικό επιχειρηματία Φώτη Σαμαρτζή στο θέατρο “Κεντρικόν” προκειμένου να συμμετάσχει στην επιθεώρηση “Παπαγάλος 1933″. Άρχισε να ηχογραφεί στη δισκογραφική εταιρεία “Κολούμπια” ερωτικά τραγούδια της εποχής και γρήγορα καταξιώθηκε λόγω της ιδιαίτερης μπάσας φωνής της. Συμμετέχει επίσης σε ελληνικές ταινίες όπως η “Προσφυγοπούλα” το 1938.

Η έκρηξη στην καριέρα της ήρθε με την κήρυξη του πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940. Με την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, όλα τα μουσικά θέατρα της Αθήνας και αργότερα πολλά απ’ τα θέατρα και της πρόζας ανεβάζουν πολεμικές επιθεωρήσεις. Το ελληνικό θέατρο επιστρατεύτηκε στην υπηρεσία της μαχόμενης πατρίδας. Οι πρώτες παρωδίες ξεκινάνε από τις σκηνές των θεάτρων, τραγουδημένες από τα πρώτα ονόματα καλλιτεχνών εκείνης της εποχής. Στον αγώνα μπαίνουν και θίασοι πρόζας, όπως της μεγάλης Μαρίκας Κοτοπούλη και του Κώστα Μουσούρη, ανεβάζοντας πολεμικές σάτιρες. Τότε όλες οι επιθεωρήσεις προσαρμόζουν το θέμα τους στην πολεμική επικαιρότητα και τα τραγούδια επανεγράφονται με πατριωτικούς στίχους. Η Βέμπο τραγουδά σατιρικά και πολεμικά τραγούδια και η φωνή της γίνεται η εθνική φωνή που εμψυχώνει τους Έλληνες στρατιώτες στο μέτωπο και συγκλονίζει το πανελλήνιο.

Στο θέατρο «Μοντιάλ», που παίζει την «Πολεμική Επιθεώρηση», η Σοφία Βέμπο τραγουδά τις πολεμικές παρωδίες «Στον πόλεμο βγαίν’ ο Ιταλός» και «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του». Η φωνή της γεμάτη παλμό και ειρωνεία συγκλονίζει το πανελλήνιο και ξευτελίζει τον «φοβερό» Μουσολίνι. Ο τρανός Douche της φασιστικής Ιταλίας, με τα οκτώ εκατομμύρια λόγχες, γίνεται με το τραγούδι της Βέμπο ένα γελοίο ανδρείκελο στα μάτια των Ελλήνων. Κι εδώ έγκειται η προσφορά της στον ελληνοϊταλικό πόλεμο.

Η σάτυρα λοιπόν στάθηκε το πρώτο μεγάλο όπλο του Έλληνα κατά της φασιστικής Ιταλίας. Τα τραγούδια γραμμοφωνούνται αμέσως και φτάνουν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Στέλνονται σ’ όλες τις στρατιωτικές μονάδες και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί τα μεταδίδουν συνεχώς. Οι Έλληνες φαντάροι μάχονται τραγουδώντας. Την ίδια εποχή σε μία συμβολική πράξη προσφέρει στο Ελληνικό Ναυτικό 2000 χρυσές λίρες.

Αργότερα, η γερμανική κατοχή απαγορεύει στη Βέμπο, εξ’ αιτίας της καλλιτεχνικής πατριωτικής της δραστηριότητας, να τραγουδάει. Κι έτσι καταφεύγει στη Μέση Ανατολή, για να συνεχίσει εκεί την καριέρα και τη δράση της. Με το τέλος του πολέμου, η Βέμπο, ξαναγυρίζει στην Αθήνα και τραγουδώντας ασταμάτητα χαρίζει αξέχαστες στιγμές στο ελληνικό τραγούδι.

Ήταν κορυφαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια και ηθοποιός της οποίας η καλλιτεχνική πορεία εκτείνεται από το Μεσοπόλεμο έως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και τη δεκαετία του ’50. Χαρακτηρίστηκε “Τραγουδίστρια της Νίκης” εξ αιτίας των εθνικών τραγουδιών που ερμήνευσε κατά τη διάρκεια του Ελληνο-ιταλικού πολέμου του 1940.

Να σημειωθεί πως, εκτός από τα τραγούδια για τον Πόλεμο της Αλβανίας, οι δημιουργοί του ελαφρού τραγουδιού έγραψαν και μερικά που αναφέρονται σε συγκεκριμένα γεγονότα, μετακατοχικά, όπως για παράδειγμα, η κατοχή από τους «προστάτες» μας Εγγλέζους και το «ρίξιμο» της Ελλάδας από τους συμμάχους στη μοιρασιά, η Κατοχή, οι μαυραγορίτες, η κατοχική πείνα, ο Εμφύλιος, το Παιδομάζωμα, κλπ.

Αναμφισβήτητα, το ελαφρό τραγούδι -όπως εξ’ άλλου και το λαϊκό- καθώς επίσης και το μουσικό θέατρο, έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο, την δύσκολη για την Πατρίδα μας εκείνη περίοδο.

Το 1949 απόκτησε δική της θεατρική στέγη στο Μεταξουργείο ,το “Θέατρον Βέμπο“. Μετά από μακροχρόνιο δεσμό με το Μίμη Τραϊφόρο παντρεύτηκαν τελικά το 1957, ένας δεσμός πολυκύμαντος που διήρκεσε μέχρι το θάνατό της και υπήρξε καταλυτικός για την μεγάλη ερμηνεύτρια. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 αραιώνει τις θεατρικές εμφανίσεις της, τις οποίες σταματά οριστικά στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Τη βραδιά του “Πολυτεχνείου” η Βέμπο ανοίγει το σπίτι της και κρύβει φοιτητές τους οποίους αρνείται να παραδώσει όταν η ασφάλεια χτυπά την πόρτα της. Τελικά πεθαίνει στις 11 Μαρτίου του 1978 και η κηδεία της μετατρέπεται σε ένα πάνδημο συλλαλητήριο. Η “Τραγουδίστρια της Νίκης” αποθεώνεται εκείνη τη μέρα από τον ελληνικό λαό που τη θεωρούσε ηρωίδα του. Από την πατρίδα τιμήθηκε με πλήθος παράσημα και διακρίσεις για την συμβολή της.

ΤΙ ΕΙΠΕ

«Τα πολεμικά μου τραγούδια δεν είναι κοινά, καθημερινά τραγούδια. Είναι κραυγές λευτεριάς, σπίθες υπερηφάνειας. Δεν τραγουδάω εγώ σ’ αυτά, τραγουδάει η ψυχή της Πατρίδας, η ψυχή της ράτσας, η ψυχή του αδούλωτου λαού μας. Είναι τραγούδια που η δόξα τούς έχει βάλει μουσική σε στίχους, που τους έχει γράψει η λεβεντιά η Ελληνική. Με τα τραγούδια μου αυτά, θαρρώ πως αφήνω στις καινούργιες γενιές μια κληρονομιά Ελληνικού θάρρους, Ελληνικής λεβεντιάς και Ελληνικής …αποκοτιάς» -1974

«Μα σ’ εκείνο τον πόλεμο όλοι έδωσαν τη ζωή τους. Τα πόδια τους, τα μάτια τους, τα χέρια τους, την υγειά τους. Εγώ τι έδωσα; Τη φωνή μου, που καλή ή κακή, την έχω ακόμα ακέραιη και ζωντανή. Δεν μου χρωστάει λοιπόν τίποτα ούτε το ελαφρό τραγούδι, ούτε η Ελλάδα. Εγώ τους χρωστάω τα πάντα, γιατί αυτά με κάνανε Βέμπο».

TA « ΟΧΙ « ΘΕΛΟΥΝ «ΜΕΤΑΞΑΔΕΣ»

Η ΕΛΛΑΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ της "4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936"

" Θα νικήσωμεν ! Αλλά δια τους Έλληνας υπέρ την νίκην η δόξα !"

28η Οκτωβρίου 1940

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

και

Η ΕΛΛΑΣ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

ΝΥΝ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ Ο ΑΓΩΝ - Ετσι ειπώθηκε το ιστορικόν ΟΧΙ

ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

« Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν για την ανεξαρτησία της Ελλάδος, την ακαιραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι ετηρήσαμε την πλέον αυστηράν ουδετερότητα ίσην προς όλους , η Ιταλία μή αναγνωρίζουσα, εις ημας το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμεον την 3ην πρωϊνην , την παραδοσιν τμημάτων του εθνικού μας εδάφους, κατα την ιδίαν αυτής βούλησιν και μου ανακοίνωσε ότι ως προς την κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωϊνην.
Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' ευατό και τον τρόπον με τον οποίο γίνεταιτούτο ως κύρηξιν πολέμου της Ιταλίας κατα της Ελλάδος.
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξασφάλισαν οι προπάτορές μας.
Ολο το Έθνος ας εγερθεί σύσωμον. Αγωνισθείτε δια την Πατρίδαν, τας γυναίκας και τα παιδία σας και τας ιεράς μας παραδόσεις »
« ΝΥΝ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ Ο ΑΓΩΝ »

Τοιουτοτρόπως αυτολεξεί ο Εθνικός Κυβερνήτης, ο δικτάτορας ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ γνωστοποίησε στον Ελληνικό λαό , τον τρόπον με τον οποίο απήντησε στον Ιταλό Πρέσβυ και κάλεσε το Εθνος στα "όπλα"

Το "ΟΧΙ" του ΔΙΚΤΆΤΟΡΑ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ , υλοποίησε ο Ελληνικός Λαός στου Βουνα της Βορείου Ηπείρου και έγραψε το ΕΠΟΣ του 1940